اين گفتار از نظر من درست نمىباشد ، زيرا لازمه‌اش اين است كه ديگر به اجماعات استدلال نشود زيرا جز راه قاعده لطف راه ديگرى براى احراز علم به رأى امام وجود ندارد و چنانچه اين راه را هم نپذيريم ، باب الاجماع بسته خواهد شد . * از مجموعهء شواهد منقوله توسط شيخ طوسى به چه امرى واقف مىشويم ؟ به دست مىآيد كه شيخ رأى سيد مرتضى را در اين مقام پذيرفته است ، لكن مىگويد : ما ناچاريم كه قاعدهء لطف را بپذيريم چرا كه در غير اين صورت راه اجماع بسته مىشود . بنابراين : طريقهء سيد مرتضى به اجماع دخولى منحصر مىشود و طريقهء شيخ به قاعدهء لطف .